โดเมนเว็บนี้ อ่านว่า คุณวีร์ นะครับ ผมใช้เวลาคิดชื่อเว็บผมอยู่หลายวัน ก่อนตกลงใจใช้ชื่อนี้ เหตุผลที่ใช้ชื่อนี้เพราะ ผมชื่อ วีรยุทธ แปลงดี ที่จริงผมมีชื่อเล่นว่า ” หนุ่ม ” แต่ผมไม่ชอบชื่อนี้เลย เพราะเหตุผลที่ว่า เมื่อผมแก่ (ตอนนี้ก็แก่ )จะเรียกชื่อนี้ต่อไปมันดูแปลกๆ เท่าที่ผมรู้มา อาผมเป็นคนตั้งให้และใช้เรียกกันมาเป็น 20 ปี ผมไม่ได้ตำหนิคนตั้งนะครับ แต่ว่าสมัยนั้นชื่อนี้มันคงเทย์มาก เห็นคนในตำบลเดียวกันตั้ง 2-3 คน เหอะๆ ไม่เข้าใจเลย ผมยอมรับนะว่าดัดจริตอยากจะเปลี่ยน แต่ทำไงได้ อะไรไม่ดีเราก็ต้องเปลี่ยน สมัยอยู่ต้าเหลียน ก็มีคนกระแนะกระแหนผมอยู่หลายคนกับชื่อนี้ ประกอบกับพี่ขวัญ-อรัญพร คุณแหม่ม เค้าเรียกผมว่า ” วีร์ “ ปััจจุบันผมมีสองเมลล์ เมล์นึงสำหรับคนเรียกผมว่า วีร์ ส่วนอีกเมลล์นึงเค้ายังคงเรียกผมว่า หนุ่ม แยกกันอย่างชัดเจน ในวันหนึ่งผมคงลบเมลล์นี้ทิ้งไปแน่นอน สลิดดีมั้ย ลองให้ต่างชาติออกเสียงอักษรนำ หอ-นำ-นอ ดิ = หนุ่ม ดิ [...]

Continue reading...

ถ้ามีคนถามผมว่า ทำไมชอบถ่ายรูป หรือถ่ายรูปเยอะ ผมจะตอบว่า ที่จริงก็ไม่ได้ชอบหรอก แต่แค่อยากจะถ่ายเว็บไว้ เพราะวันเวลาหวนคืนไม่ได้ วันหลังกลับมาถ่าย มันจะไม่เป็นแบบนี้แล้ว ทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลง แค่กดชัตเตอร์ ยากตรงไหนวะ (ง่ายกว่าอ้าปากถามอีก) แล้ววันนึงจะรู้สึกเสียดาย ที่ไม่ได้ถ่ายมุมๆ นึงในชีวิตที่ผ่านพ้นไป รูปบอกเล่าเรื่องราวได้มากมาย ทั้งที่มองเห็นด้วยตาและรู้สึกได้ มุมไหนที่แม่ชอบยืนทำกับข้าว เก้าอี้ตัวไหนที่พ่อนั่งทานข้าวกับเรา รอยสีหรือดินสอตรงไหนที่น้องชายเคยขีดเขียนเอาไว้ เก็บไว้ให้คนรุ่นหลังได้ดู มันจะอยู่ไปชั่วลูกชั่วหลาน หรือตราบเท่าที่คุณต้องการ ถ่ายไปทำไมวะ เปลือง แพง แล้วคิดว่ามันคุ้มค่ากับการลงทุนมั้ยละ แลกกับสิ่งที่ทดแทนความทรงจำ อยู่ที่ความพึงพอใจ อันนี้ไม่ว่ากัน ดูตัวอย่างจากรูปซิ เป็นมุมที่มองจากห้องครัวสไตล์บ้านนอก ของบ้านผมเอง ตื่นมาก็ได้เห็นวิวภูเขา ต้นไม้ ได้ยินเสียงนกร้อง แบบไม่ต้องดิ้นรนไฝ่หา

Continue reading...